Değerlendirme

Gizemli Bir Şehir Hikâyesi

İtalya’da yaşayan yönetmen Ferzan Özpetek, bana göre 2002 yılında yaptığı bol ödüllü başyapıtı Karşı Pencere’den sonraki en iyi filmi; hayalle gerçeği harmanladığı yeni şaheseri Napoli’nin Sırrı  (Napoli Velata) ile huzurlarınızda…

Ferzan Özpetek,  2001 yılında yaptığı Cahil Periler ve hemen ardından Karşı Pencere’den sonra ivme kaybettiği sinemasına tam on beş yıl sonra ülkesi İtalya’da gişe rekorları kıran, estetik açıdan muhteşem bir atmosfer filmi ile uzun süre akıllardan çıkmayacak bir film yapmak suretiyle kariyerini taçlandırmış.

Çocukken evde yaşadığı korkunç bir travmadan sonra hayatına devam etmeye çalışan otopsi doktoru Adriana (Giovanna Mezzogiorno), bir davette tanıştığı ve geceyi birlikte geçirdiği Andrea’nın (Alessandro Borghi) gizemli bir şekilde ortadan kaybolması çerçevesinde gelişen hikâye başarılı oyunculukların yanı sıra etkileyici ezgileri ve kullanılan mekânların mimarisine bile dikkat edilen kusursuz bir sanat yönetmenliği ile geniş ve genelde hareketli planların kullanıldığı mükemmele yakın görüntü yönetimi, bu filmi farklılaştıran diğer unsurlar.

Ferzan Özpetek

Özellikle Adriana rolünde Giovanna Mezzogiorno, aradan geçen uzun zamana rağmen tıpkı Karşı Pencere’deki gibi gayet cesur ve bir o kadar da alt metni kuvvetli karakter analiziyle kelimenin tam anlamıyla şahane bir kompozisyon çiziyor.

Ferzan Özpetek,  gerek giriş sahnesindeki tiyatro gösterisinde olsun gerekse birkaç yardımcı figürasyonun sohbetlerinde olsun, ucundan köşesinden eşcinselliğe ince bir dokunuş yapıyor. Lezzetli İtalyan yemeklerini pek az görsek de film tam anlamıyla bir atmosfer filmi olmasının yanı sıra sanat yönetmeni koltuğunda bir Türk isim  Deniz Göktürk Kobanbay’ın oturması ayrıca gurur verici.

Filmin en ilgi çekici yanı da bence finali olmuş, yine ucunu açık bırakan hayran olduğum bir final sekansı; neyin hayal neyin gerçek olduğunu yine kendimiz yorumluyoruz çıkışta…

Filmin Anahtar Sahnesi : Teyzesinin Adriana ile hesaplaştığı sahne.                                  

Filmin Anahtar Repliği  : Adriana’nın doktor arkadaşıyla tartıştığı sahnede arkadaşının söylediği cümle: “Biriyle tanıştığında, erkek mi kadın mı, genç mi yaşlı mı olduğuna bakma; tanrıya şükret onu gönderdiği için…”

 

Abonemiz olmak ister misiniz?

Güncel yazılarımızdan haberdar olmak için, lütfen bize katılın!

Abone olduğunuz için teşekkürler

Bir şeyler ters gitti

Yorum bırakın

Levent Demirci

Levent Demirci

Sinema Yazarı
30.12.1974 Bursa doğumluyum. Babam 1974 ve 1990 tarihleri arasında Bursa'da sinema işletmeciliği ve film dağıtımı yaptı. Ben de sekizinci kısa filmimin çekimlerini henüz tamamladım. Bir de uzun metraj senaryom bulunmaktadır. Çekim için destek beklemekteyiz. Bursa'da yerel basında sinema köşe yazarlığı ve İsmail Güneş 'in filmlerinin Bursa galasını yaptım. Türk sinemasını ve yönetmenlerini Yeşilçam'dan itibaren itinayla takip etmekteyim. Mail yollamak için linke tıklayın.