Değerlendirme

Eminim Ki Bize Anlatacağın Daha Derin ve Güzel Hikayelerin Vardır…

Eylül ayının girmesiyle birlikte sinema sezonu da başladı. Bu anlamda sezonun ilk filmlerinden sayabileceğimiz yönetmen Ahmet Karaman’a İrlanda Dublin de düzenlenen İrish İnternational Film Festivalinde en iyi yönetmen ödülünü kazandıran ilk uzun metraj filmi “Baba Nerdesin Kayboldum” 83 (seksenüç)  kopya ile vizyona girdi.

Babasının ani ölümüyle birlikte tüm ailenin sorumluluğunu üzerine alan Aşkın, (Baran Akbulut  yeni hayatına adapte olmaya çalışırken annesi, kız kardeşi, yakın arkadaşı Ali ve sevgilisi Oya dan  oluşan küçücük dünyasında yeni bir hayat kurmaya çalışmasının hikayesi olan film maalesef bana göre birtakım sıkıntıları olan bir ilk film.

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Aslında kötü film yoktur bana göre, emek verilerek hatta ciddi emek verilerek yapılmış bir film; o yüzden asla kötü diyemem ama senaryo daha derli toplu olabilirdi, birçok şeyi anlatmaya göstermeye çalışmak yerine alt metni kuvvetli bir hikayeyi senaryolaştırarak filme çekmek daha etkileyici bir çalışma olabilirdi. Her şeyi anlatacağız, her şeyi filme çekeceğiz diye bir kural yok,  birçok görüntünün altı boş ve buna bağlı olarak bazı şeyler havada kalıyor, bir yerde bir  görüntüyü gösterip hemen ardından hiç alakası olmayan başka bir yere bağlanıyor ve önceki görüntünün devamı gelmediği ve anlatılmadığı için havada kalıyor maalesef ve film çok alakasız bir finalle sonlanıyor.

Bir diğer anlayamadığım konu ise sahne geçişlerinde fonda sürekli kulağımıza gelen ezan sesi; zaten  filmin final sekansı da bu ezan sesi eşliğinde akıyor. Kafamda birçok sorularla çıkıyorum salondan; benim gibi şaşkınlığı yüzlerinden okunan üç kişi ile birlikte yüz kişilik salonda beş kişi izledik filmi çok yazık!

Baba Nerdesin Kayboldum

Aşkın rolünde Baran Akbulut ve sevgilisi Oya rolünde Yıldız Çağrı Atiksoy tiyatro kökenli olmalarına rağmen gayet başarılı bir performans sergiliyorlar. Cem Genekşe’nin kamera kullanımı ve drone çekimleri gayet güzel ama alan derinliği bazı sahnelerde abartılmış geldi bana, bunu da yönetmenin tercihine bırakıyorum. Müzikler de yerinde kullanılmış şarkılar iyi seçilmiş…

Filme vizyon yolunda başarılar diliyor ve en azından daha iyilerini izleyebilmek için bu filme gitmenizi öneriyorum, bir sürü kaba güldürü ve cinli perili korku denemelerinin yanında değişik bir alternatif olabilir…

“Baba Nerdesin Kayboldum” filminin anahtar sahnesi : Çok anahtar denebilecek bir sahne yok ama Aşkın’ın Oya ile gittiği partide sevgilisine söylediği yalanın şaşırtıcı bir tesadüfle ortaya çıktığı ve beraberinde gelen psikolojik yıkılış sahnesi  kullanılan müziğin de etkisiyle filmin en etkileyici sahnesi olmuş.

“Baba Nerdesin Kayboldum” filminin anahtar repliği : Aşkının mahallede babasının arkadaşlarından biriyle sohbet ederken söylediği şu cümle; “ İnsan çocukken kaybettiğini hala aynı yerlerde arıyor be hocam; tıpkı cinayet mahalline dönmek için yanıp tutuşan katil gibi”…

Abonemiz olmak ister misiniz?

Güncel yazılarımızdan haberdar olmak için, lütfen bize katılın!

Abone olduğunuz için teşekkürler

Bir şeyler ters gitti

Yorum bırakın

Levent Demirci

Levent Demirci

Sinema Yazarı
30.12.1974 Bursa doğumluyum. Babam 1974 ve 1990 tarihleri arasında Bursa'da sinema işletmeciliği ve film dağıtımı yaptı. Ben de sekizinci kısa filmimin çekimlerini henüz tamamladım. Bir de uzun metraj senaryom bulunmaktadır. Çekim için destek beklemekteyiz. Bursa'da yerel basında sinema köşe yazarlığı ve İsmail Güneş 'in filmlerinin Bursa galasını yaptım. Türk sinemasını ve yönetmenlerini Yeşilçam'dan itibaren itinayla takip etmekteyim. Mail yollamak için linke tıklayın.